Levensthema's

Wat houdt je bezig

In een mensenleven spelen twee grote thema’s. Aan de ene kant is er een groot verlangen naar zelfstandigheid en aan de andere kant is er het verlangen naar verbinding. Wij kunnen ons verbinden met andere mensen, dieren, iets abstracts zoals werk, of met de natuur of God.

Verlies

Als mens hechten we ons aan datgene waarmee wij ons verbinden. Des te sterker de band des te groter zal de pijn zijn bij verlies. Dit verlies voelt vaak alsof we een deel van onszelf zijn kwijtgeraakt. Verlies en afscheid horen bij het leven van de mens en toch hebben wij het er vaak moeilijk mee. Verlies doet pijn. De opdracht na verlies is dan ook dat we ons het kwijtgeraakte deel weer toe-eigenen. Het in ons hart sluiten. Pijn toelaten kunnen mensen alleen maar als er bedding en veiligheid is. Een model waarin de verwerking van verlies is uitgerwerkt heet de contactcirkel. Hierin zie je de stappen terug die wij als mens doormaken om de pijn na een verlies te helen.

Contactcirkel

Je plek in het stamgezin

De plek die je in het leven inneemt, heeft veel te maken met de plek die je in je stamgezin had. Hoe stond je ten opzichte van vader en moeder en ten opzichte van eventuele broertjes en zusjes. Het kan zijn dat je vroeger taken op je hebt genomen die niet horen bij de plek van het kind, bijvoorbeeld zorgen voor een ouder. Deze taak is te groot voor een kind en omdat een kind dit doet uit (kinderlijke) liefde ontstaat er pijn en verwarring. De kans is groot dat iemand die dit als kind heeft meegemaakt, nog steeds op zoek is naar een oplossing voor die pijn en verwarring.

Intense gebeurtenissen

Gebeurtenissen die zo heftig (beangstigend) zijn dat ons zenuwstelsel ze niet direct kan verwerken, noemen wij trauma. Denk hierbij aan ongelukken, geweld of misbruik. Ook verlies kan traumatisch zijn. Het verleden, waarin het trauma plaats vond, kunnen wij niet veranderen. Echter door het lichamelijk ervaren in het heden, kunnen we stapje bij beetje de vastgehouden energie loslaten. Belangrijk is dat het heden uitgangspunt blijft.

In een situatie die ons overspoelt met emotie (waarvan angst meestal de grootste component is) moeten we handelend optreden, ons leven redden. Of dit nu werkelijk zo is of dat we het alleen zo beleven, maakt niet uit. We vechten, vluchten of bevriezen.

Daarna moet de gebeurtenis in onze persoonlijkheid geïntegreerd worden. Gebeurt dat niet, dan wordt de ervaring in het lichaam opgeslagen. Dit is te vergelijken met een boom die gewond is. Rondom de wond ontstaat een knoest. De knoest grenst de wond af. Als er dan later in het leven gebeurtenissen zijn die (bewust of onbewust) aan het voorval herinneren, komen we in de knoest terecht. We raken gevangen binnen  de grenzen van de knoest en verliezen het contact met de rest van onze persoonlijkheid.

Alhoewel dieren in de vrije natuur voortdurend in gevaar leven, raken zij nooit getraumatiseerd. Als zij eenmaal aan het gevaar ontsnapt zijn, krijgen zij een heftig trillende reactie. Op deze manier ontlaadt het dier het trauma en voorkomt het dat de ervaring in zijn systeem wordt opgeslagen. Wij mensen zijn in staat, om later – in een veilige omgeving – alsnog de trauma-energie te ontladen (zie filmpje).

Trainingen

3-daagse Systemisch werk en Emotioneel Lichaamswerk

Er kunnen momenten zijn dat jij je afvraagt wat maakt dat je niet leeft zoals je zou willen leven. Wat en/of wie houdt je tegen? Of je voelt je niet tevreden en vraagt je af wat daarvan de oorzaak is. In De Ont-dekking krijg je ondersteuning in het onthullen van jouw leven tot nu toe.

4-daagse begeleiding en ruimte voor rouw

'Ik liet anderen niet meer dichtbij komen. Alhoewel, alleen nog maar te geven en niet meer door te ontvangen en aan te nemen. Ik sloot mij af door mijn hart te sluiten. Niet meer mijn kwetsbaarheid laten zien. Welkom heten en afscheid nemen met een gesloten hart. Het was mijn manier om me te beschermen, te overleven.

3 dagen begeleiding en ruimte voor rouw

(zonder verblijf)

'Ik liet anderen niet meer dichtbij komen. Alhoewel, alleen nog maar te geven en niet meer door te ontvangen en aan te nemen. Ik sloot mij af door mijn hart te sluiten. Niet meer mijn kwetsbaarheid laten zien. Welkom heten en afscheid nemen met een gesloten hart. Het was mijn manier om me te beschermen, te overleven.

Tijdens deze 3- of 4-daagse training experimenteren we met het thema vasthouden en loslaten.

Vasthouden is de pool van het aannemen, het intens voelen, de koestering, het exploreren. Het bezit de kracht van de liefde.

Loslaten is de pool van het vrijgeven van de energie die in het aannemen en vasthouden verscholen gaat. Het is je laten zien, tonen aan de wereld wie je bent en wat je met je meedraagt. Je kan pas los-laten wat je vast-gehouden hebt. Je kan pas vrij-geven wat je aan-genomen hebt.

Ik zing de taal van mijn hart
Hoor de taal van mijn hart
Ook al klink ik soms gebroken
Gebroken en verward
Het is de taal van mijn hart

Ik ben te nemen of te laten
Je mag van me houden
Je mag me ook haten
Ik ben wie ik ben
Dit is mijn wereld
Dit is mijn stem

(Stef Bos)

Leef jij jouw leven?!

Er kunnen momenten zijn dat jij je afvraagt wat maakt dat je niet leeft zoals je zou willen leven. Wat en/of wie houdt je tegen? Voel je je snel schuldig, neem je structureel te veel verantwoordelijkheid op je en geef je meer dan je ontvangt? Heb je moeizame relaties, ben je erg kritisch op jezelf en anderen, of durf je geen besluiten te nemen?

Kijken naar jouw boosheid

Kwaadheid is, net zoals verdriet en blijheid, een emotie die eigen is aan het mens zijn. Echter niet veel mensen weten in onze samenleving hoe er met om te gaan. Het gevolg is dat ik veel mensen zie bij wie het naar binnen slaat en vroeg of laat leidt tot zelfdestructief gedrag. Of omgekeerd, dat het heel intens naar buiten wordt gericht in de vorm van geweld, agressie en haat.